Więcej pism z zakresu prawa cywilnego znajdziecie Państwo w Portalu Forum Prawników - http://portal.advokat.com.pl/downloads.php?cat_id=2

Poradnik jak przeprowadzić upadłość konsumencką:
http://www.portal.prawnikow.pl/content/view/516/51/

Z racji popularności tematu przygotowałem obszerny poradnik kompleksowo przedstawiając całe zagadnienie - od roszczenia o usunięcie słupów, przez odszkodowanie, po ustanowienie służebności przesyłu. W poradniku powołano najistotniejsze orzecznictwo Sądu Najwyższego.

http://www.portal.prawnikow.pl/index.php/p...dziace-poradnik

Katalog spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym został wskazany w art. 505(1) kpc:
1) o roszczenia wynikające z umów, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza dziesięciu tysięcy złotych, a w sprawach o roszczenia wynikające z rękojmi, gwarancji jakości lub z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową sprzedaży konsumenckiej, jeżeli wartość przedmiotu umowy nie przekracza tej kwoty,
2) o zapłatę czynszu najmu lokali mieszkalnych i opłat obciążających najemcę oraz opłat z tytułu korzystania z lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej bez względu na wartość przedmiotu sporu.

Pozew, odpowiedź na pozew, sprzeciw od wyroku zaocznego i pismo zawierające wnioski dowodowe wnoszone w postępowaniu uproszczonym powinny być sporządzone na urzędowych formularzach.
W postępowaniu uproszczonym jednym pozwem można dochodzić tylko jednego roszczenia. W wypadku połączenia w jednym pozwie kilku roszczeń – zostaną one rozłączone do osobnych postępowań. Pamiętać jednak należy, że nie będziemy mieli do czynienia z łączeniem roszczeń, jeśli dochodzimy kliku należności wynikających z tego samego stosunku prawnego (np. niezapłacenie kilku faktur z tej samej umowy).
W postępowaniu uproszczonym niedopuszczalna jest zmiana powództwa jak również nie stosuje się przepisów o interwencji oraz zmian podmiotowych (za wyjątkiem wstąpienia spadkobierców).
Postępowanie uproszczone przewiduje podobny rygor do postępowań z zakresu spraw gospodarczych. Powód musi w pozwie lub najpóźniej na pierwszej rozprawie zgłosić wszystkie okoliczności faktyczne, zarzuty i wnioski dowodowe. Późniejsze zgłoszenie jest możliwe tylko wtedy, gdy wykaże się, że strona nie mogła ich powołać wcześniej lub konieczność taka wystąpiła dopiero teraz.
Wnioski dowodowe jak również odpowiedz na pozew również należy składać na urzędowych formularzach.
W postępowaniu uproszczonym, art. 204 § 1 kpc przewiduje możliwość wystąpienia pozwanego z pozwem wzajemnym – pod warunkiem, że roszczenie wzajemne jest w związku z roszczeniem powoda lub nadaje się do potrącenia. Ponadto powództwo wzajemne również musi nadawać się do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym.
Potrącenie w postępowaniu uproszczonym (potrącenie: sytuacja gdy dwie osoby są wzajemnie wobec siebie wierzycielami i dłużnikami – każdy z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelnością drugiej strony) również jest możliwe tylko w sytuacji, gdy roszczenie stanowiące podstawę potrącenia nadaje się do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym.
Apelację w postępowaniu uproszczonym składa się na piśmie – bez konieczności posługiwania się formularzem.

W sprawie podlegającej rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym pobiera się od pozwu opłatę stałą, przy wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu umowy:
1) do 2 000 złotych - 30 złotych;
2) ponad 2 000 złotych do 5 000 złotych - 100 złotych;
3) ponad 5 000 złotych do 7 500 złotych - 250 złotych;
4) ponad 7 500 złotych - 300 złotych.

Dobra osobiste człowieka, zdefiniowane są w art. 23 k.c.:


Oczywiste jest, że naruszenie dobra osobistego może nastąpić za pomocą mediów publicznych (np. prasa, radio czy TV). Czy może nastąpić w internecie, gdzie ludzie posługują się loginami czy pseudonimami?

Jeden z moich klientów podczas sprzedaży na Allegro otrzymał negatywny i niezasłużony wg niego komentarz. Zdecydował walczyć o swoje prawa i poprosił mnie o sporządzenie pozwu o ochronę dóbr osobistych, gdyż tzw. "negatyw" jakiego dostał, to jego pierwszy i jedyny jak dotąd negatyw na Allegro. Powstał więc pozew, który postanowiłem umieścić tutaj jak wzór, jako że jak widzę coraz więcej osób decyduje się na "walkę" z tymi, którzy obrażają ich na rozmaitych forach internetowych.

Wzór pozwu o zapłatę odszkodowania za wodociąg w działce:
http://www.portal.prawnikow.pl/component/o...,543/Itemid,71/

Korzystanie z cudzego gruntu w zakresie służebności przesyłu wymaga co do zasady ustanowienia służebności przesyłu w formie aktu notarialnego. W sytuacji gdy gmina posiada rurę czy inne urządzenie liniowe na gruncie bez wymaganej zgody - właściciel ma prawo dochodzić stosownego odszkodowania za bezumowne korzystanie z gruntu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego (uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 17 czerwca 2005r, III CZP 29/2005, OSNC 2006/4 poz. 64) dopuszcza się w takiej sytuacji dochodzenie zapłaty za korzystanie z nieruchomości. W powołanym wyroku
Sąd Najwyższy uznał, że posiadacz służebności czynnej na nieruchomości obciążonej ingeruje w treść prawa własności – uszczuplając je, co uzasadnia żądanie ekwiwalentu. Służebności zbliżone pewnymi cechami do urządzeń liniowych wymagają wręcz
zapłaty wynagrodzenia (uchwała SN z dnia 30 sierpnia 1991r. III CZP 73/91, OSNCP 1992/4
poz. 53).

Art. 189 kpc stanowi, że powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.

Przepis ów ma na celu ochronę praw podmiotowych, ponieważ daje możliwość zarówno pozytywnego, jak i negatywnego rozstrzygnięcia co do zakresu praw i obowiązków jednostek.

Interes prawny musi mieć charakter obiektywny, nie może być oparty wyłącznie na pewnym subiektywnym przeświadczeniu powoda o jego istnieniu. W przypadku, gdy sąd na rozprawie odmówi powodowi posiadania interesu prawnego powództwo zostanie oddalone.
W ramach interesu prawnego dopuszczalne jest występowanie z żądaniem ustalania istnienia praw lub stosunków prawnych majątkowych, jak i tych o charakterze niemajątkowym.
Przyjęcie takiego rozwiązania umożliwia poszerzenie kręgu osób mogących wystąpić z takim wnioskiem również o osoby trzecie bezpośrednio niezwiązane z ustalanym prawem lub stosunkiem prawnym.

W kwestii opłat za wniosek - w zależności od podmiotu występującego z pozwem: ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2005 r. Nr 167 poz. 1398).

Przytoczony przykład (o ustalenie istnienia stosunku pracy) – jest zwolniony od opłat

Sprostowania (zmiany, pominięcia, wykreślenia) i uzupełnienia (dodania tego, co w nim nie zostało uwzględnione) protokołu mogą żądać strony, uczestnicy postępowania nieprocesowego, interwenient uboczny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacje społeczne, inspektorzy pracy i rzecznik konsumentów.

Czas do zgłoszenia żądania jest ograniczony momentem:
a) zakończenia następnego posiedzenia w tej samej instancji,
odesłania akt do sądu odwoławczego (w wypadku wnoszenia środka odwoławczego) lub do sądu niższej instancji (po uchyleniu orzeczenia tego sądu).
Po uprawomocnieniu się orzeczenia nie można żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu z ostatniego posiedzenia. W tym samym terminie dopuszczalne jest sprostowanie protokołu rozprawy zakończonej postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie ( art. 394 § 1 ) oraz protokołów odpowiednich posiedzeń w postępowaniu nieprocesowym.

Żądanie sprostowania lub uzupełnienia protokołu może być składane ustnie (na tym samym lub następnym posiedzeniu) lub w formie pisma procesowego

Sprostowanie lub odmowa sprostowania protokołu zapada w formie zarządzenia przewodniczącego składu orzekającego. Od zarządzenia przewodniczącego przysługuje odwołanie do całego składu orzekającego – a w razie jego nieuwzględnienia – zażaleniem na zasadach ogólnych.

Od wniosku o sprostowanie protokołu nie pobiera się opłat.

Osoba ubezwłasnowolniona całkowicie zgodnie z art. 12 kc nie posiada zdolności do czynności prawnych. Czynność prawna dokonana przez taką osobę jest nieważna.
Ubezwłasnowolnić całkowicie można osobę, która ukończyła 13 lat, jeżeli na skutek choroby psychicznej, niedorozwoju lub innych zakłóceń (pijaństwa, narkomanii) nie jest w stanie kierować swoim postępowaniem. Dla ubezwłasnowolnionego ustanawia się opiekę – chyba, że osoba ta znajduje się jeszcze pod władzą rodzicielską.
Osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Ważność podejmowanych przez nią czynności zależy od zgody przedstawiciela ustawowego lub kuratora.

Powód ubezwłasnowolnienia powinien być ściśle dostosowany do stopnia upośledzenia osoby. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 6 stycznia 1977r. wyraził pogląd, że niedopuszczalne jest ubezwłasnowolnienie z powodu choroby psychicznej, jeśli osoba ta jest tylko dotknięta niedorozwojem psychicznym.

O ubezwłasnowolnieniu decyduje Sąd Okręgowy. Regułą w tego typu postępowaniu jest wysłuchanie osoby, która ma być ubezwłasnowolniona. Można odstąpić od wysłuchania jeśli osoba ta znajduje się w takim stanie, że nie sposób nawiązać z nią kontaktu myślowego. Sąd może również skierować osobę na badanie psychiatryczne. Zażalenie na skierowanie takiej osoby na badanie nie przysługuje.

Z wnioskiem o wszczęcie postępowania o ubezwłasnowolnienie może wystąpić :
- małżonek
- krewni w linii prostej oraz rodzeństwo
- przedstawiciel ustawowy

Wpis sądowy od wniosku wynosi 40 zł.

Kto zgłasza taki wniosek o ubezwłasnowolnienie działając w złej wierze lub działając lekkomyślnie – podlega karze grzywny.

Korzystne rozstrzygnięcie sądu w sprawie zasądzającej np. świadczenie pieniężne na rzecz zwycięskiej strony w procesie jest początkiem drogi do uzyskania przez nią zaspokojenia żądania przedstawionego w pozwie.
Zgodnie z przyjętą terminologią prawomocne orzeczenie sądu, stanowi tytuł egzekucyjny, który w sam w sobie nie może być jeszcze podstawa postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika.

Przepisy kpc za podstawę egzekucji uznają tytuł wykonawczy, za który uważa się tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności.

Dlatego też wierzyciel powinien po uprawomocnieniu się wyroku wystąpić do sądu z wnioskiem o nadanie wyrokowi klauzuli wykonalności.

Sądem właściwym w tych sprawach jest zgodnie z art. 781. § 1 kpc sąd pierwszej instancji, w którym sprawa się toczy. Sąd drugiej instancji nadaje klauzulę, dopóki akta sprawy w sądzie tym się znajdują; nie dotyczy to jednak Sądu Najwyższego.

Klauzula wykonalności jest postanowieniem sądu, wydawanym w składzie jednoosobowym.
KPC przewiduje możliwość nadania tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności z urzędu w postępowaniu, które zostało lub mogło być wszczęte z urzędu, sąd nadaje klauzulę wykonalności z urzędu. To samo dotyczy nakazów zapłaty, którym sąd nadaje klauzulę wykonalności z urzędu niezwłocznie po ich uprawomocnieniu się.

Klauzula wykonalności powinna zawierać stwierdzenie, że tytuł uprawnia do egzekucji, a w razie potrzeby oznaczać jej zakres.
Jeżeli tytułem egzekucyjnym jest orzeczenie sądu (czyli m.in. wyrok), klauzulę umieszcza się na wypisie orzeczenia, czyniąc wzmiankę o jej wydaniu na oryginale orzeczenia. W innych wypadkach klauzulę umieszcza się na tytule egzekucyjnym przedstawionym przez strony.

W praktyce zaopatrzenie wyroku w klauzulę wykonalności polega na przybiciu na wypisie wyroku stosownej pieczęci ze złożonym przez sędziego podpisem.
Mając już tak „wyposażony” wyrok można przystąpić do dalszych czynności, tj. wystąpić do komornika z wnioskiem o wszczęcie egzekucji (jest to obowiązkowy załącznik!).

Wniosek podlega opłacie kancelaryjnej w kwocie 6 złotych za każdą rozpoczętą stronicę wydanego dokumentu.


POZOSTAŁE TYTUŁY EGZEKUCYJNE:

Art. 777. § 1 kpc Tytułami egzekucyjnymi są:
1) orzeczenie sądu prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu, jak również ugoda zawarta przed sądem;
11) orzeczenie referendarza sądowego prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu,
2) wyrok sądu polubownego lub ugoda zawarta przed takim sądem;
21) ugoda przed mediatorem,
3) inne orzeczenia, ugody i akty, które z mocy ustawy podlegają wykonaniu w drodze egzekucji sądowej;
4) akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej lub uiszczenia rzeczy oznaczonych co do gatunku, ilościowo w akcie oznaczonych, albo też obowiązek wydania rzeczy indywidualnie oznaczonej, lokalu, nieruchomości lub statku wpisanego do rejestru gdy termin zapłaty, uiszczenia lub wydania jest w akcie wskazany;
5) akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej do wysokości w akcie wprost określonej albo oznaczonej za pomocą klauzuli waloryzacyjnej, gdy akt określa warunki, które upoważniają wierzyciela do prowadzenia przeciwko dłużnikowi egzekucji na podstawie tego aktu o całość lub część roszczenia, jak również termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie temu aktowi klauzuli wykonalności;
6) akt notarialny, w którym właściciel nieruchomości albo wierzyciel wierzytelności obciążonych hipoteką, niebędący dłużnikiem osobistym, poddał się egzekucji z obciążonej nieruchomości albo wierzytelności, w celu zaspokojenia wierzyciela hipotecznego, jeżeli wysokość wierzytelności podlegającej zaspokojeniu jest w akcie określona wprost albo oznaczona za pomocą klauzuli waloryzacyjnej, i gdy akt określa warunki, które upoważniają wierzyciela do prowadzenia egzekucji o część lub całość roszczenia, jak również wskazany jest termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie temu aktowi klauzuli wykonalności.
§ 2. Oświadczenie dłużnika, o którym mowa w § 1 pkt 4 lub 5, może być złożone także w odrębnym akcie notarialnym.
§ 3. Tytułem egzekucyjnym jest również akt notarialny, w którym niebędący dłużnikiem osobistym właściciel ruchomości lub prawa obciążonych zastawem rejestrowym albo zastawem, poddaje się egzekucji z obciążonych składników w celu zaspokojenia zastawnika. Przepis § 1 pkt 6 stosuje się odpowiednio

Czynności procesowe w postępowaniu cywilnym są dla pewności obrotu prawnego obwarowane terminami, w ciągu których powinny być dokonane pod rygorem bezskuteczności.
Terminy wynikają albo z ustawy (czyli są dokładnie wskazane w kpc – np. termin na wniesienie apelacji –art. 369 kpc) albo są to tzw. terminy sądowe (czyli ustalane przez sąd na rozprawie lub posiedzeniu).

Bezskuteczność czynności dokonanej po upływie zakreślonego terminu następuje automatycznie. Ustawodawca musiał jednak przewidzieć, że zdarzają się wypadki niezawinione, które nie pozwalają stronie na uczynienie zadość obowiązkowi (np. choroba).

Strona, która nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy może wnieść wniosek o przywrócenie terminu do sądu, przed którym czynność miała być dokonana w terminie tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Pismo o przywrócenie terminu powinno zawierać:
- uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek,
- równoczesne dokonanie zaległej czynności procesowej,

Zgodnie z treścią art. 172. Zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu nie wstrzymuje postępowania w sprawie ani wykonania orzeczenia. Sąd może jednak, stosownie do okoliczności, wstrzymać postępowanie lub wykonanie orzeczenia.

Nie zawsze przywrócenie terminu jest możliwe:

- nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie pociąga za sobą ujemnych dla strony skutków procesowych,
- po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych,
- niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego od wyroku orzekającego unieważnienie małżeństwa lub rozwód albo ustalającego nieistnienie małżeństwa, jeżeli choćby jedna ze stron zawarła po uprawomocnieniu się wyroku nowy związek małżeński.

Wniosek nie podlega opłatom sądowym

Polski system procedur prawnych opiera się na zasadzie dwuinstancyjności postępowania, co oznacza, że stronie niezadowolonej orzeczeniem sądu przysługuje odwołanie do sądu wyższego rzędu.
Uzasadnianie wyroków ma w tym systemie elementarne znaczenie, ponieważ - w zasadzie - sądy drugiej instancji opierają swoje rozstrzygnięcia na podstawie analizy dołączonych wraz z aktami sprawy uzasadnień, w których sąd I – instancyjny podaje przyczyny przyjęcia określonego w swoim wyroku stanu faktycznego oraz swojego rozstrzygnięcia w sprawie.

Polski ustawodawca przyjął zasadę, że sporządzanie uzasadnień wydanych wyroków następuje na żądanie strony, która jest zainteresowana zaskarżeniem wyroku.
Zgodnie z art. 328 kpc żądanie uzasadnienia należy złożyć w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku (ewentualnie tygodnia od doręczenia wyroku – dla strony pozbawionej wolności działającej bez adwokata lub radcy prawnego)
Sąd sporządza uzasadnienie wyroku również wówczas, gdy wyrok został zaskarżony w ustawowym terminie oraz gdy wniesiono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest wolny od opłat.

Dla zapewnienia realizacji zasady obiektywizmu postępowania i niezawisłości sędziów ustawodawca przewidział w kodeksie postępowania cywilnego instytucję umożliwiającą wyłączenie sędziego od rozpoznawania dane sprawy.
Przepisy przewidują dwa rodzaje wyłączenia sędziego:
- z mocy ustawy, tj. na podstawie art. 48 kodeksu postępowania cywilnego (kpc), czyli przypadki, w których zachodzi „automatyczna” niemożliwość rozpoznawania sprawy przez danego sędziego,

Art. 48. § 1. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy:
1) w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziaływa na jego prawa lub obowiązki;
2) w sprawach swego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3) w sprawach osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w sprawach, w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem albo był radcą prawnym jednej ze stron;
5) w sprawach, w których w instancji niższej brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jako też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator.
§ 2. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.
§ 3. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie, nie może orzekać co do tej skargi.

- na żądanie lub wniosek (art. 49 kpc),

W tym wypadku wyłączenie następuje na wniosek samego sędziego lub na wniosek strony biorącej udział w postępowaniu, jeżeli między wyłączanym sędzią a jedną ze stron (lub jej przedstawicielem) zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności,
Ów stosunek osobisty może mieć podstawy w stosunkach o charakterze:
- emocjonalnym (np. przyjaźń, sąsiedztwo, zatargi z przeszłości,)
- ekonomiczno - gospodarczych (np. stosunek poręczenia majątkowego),
- natury podległości/zależności służbowej,
- inne, które w opinii (dostatecznie obiektywnej!!!) strony lub sędziego budzą wątpliwości do bezstronności tego ostatniego,

Wniosek taki należy zgłosić na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, przed którym sprawa się toczy. Należy wówczas uprawdopodobnić (a nie udowodnić – co jest łatwiejszym rozwiązaniem dla strony) przyczyny wyłączenia.
Uprawnienie takie przysługuje również stronie, która przystąpiła do rozprawy (np. z interwencją główną). Na taką osobę został nałożony dodatkowy wymóg w postaci uprawdopodobnienia, że przyczyna wyłączenia powstała dopiero później lub stała się jej znana.
W przypadku nieuwzględnienia wniosku, ponowny wniosek należy oprzeć na innych okolicznościach niż we wniosku pierwotnym.

Od wniosku w przedmiocie wyłączenia sędziego nie pobiera się opłat.

W doktrynie panujepogląd, że wyjawienie majątku jest pomocniczym sposobem egzekucji, który nie prowadzi bezpośrednio do zaspokojenia wierzyciela, lecz stwarza tylko warunki do przeprowadzenia egzekucji dla zaspokojenia wierzyciela. Na skutek otrzymanych od dłużnika wiadomości wierzyciel może skutecznie wszcząć egzekucję do określonych składników jego majątku w celu zaspokojenia należności pieniężnej wynikającej z tytułu wykonawczego.

Warunkiem dopuszczalności wyjawienia majątku jest ujemny wynik przeprowadzonej przeciwko dłużnikowi egzekucji, w której wierzyciel nie uzyskał w pełni zaspokojenia swej wierzytelności. Wierzyciel powinien to wykazać, przedstawiając tytuł wykonawczy, z którego wynikałoby, że wierzytelność nie została zaspokojona, oraz protokół z dokonanego przez komornika zajęcia stwierdzający, że brak jest ruchomości podlegających zajęciu lub przypadających mu wierzytelności i innych praw majątkowych albo że zajęte rzeczy nie wystarczą na zaspokojenie wierzytelności ze względu na niską ich wartość bądź też z powodu zgłoszenia przez osoby trzecie praw uzasadniających zwolnienie od egzekucji. Nie będzie bezskuteczności egzekucji, jeżeli postępowanie nie zostało przeprowadzone prawidłowo albo na żądanie wierzyciela nie zajęto wszystkich ruchomości, lecz tylko przez niego wskazane.

Jeżeli dłużnik pracuje zarobkowo, a jego wynagrodzenie za pracę jest tak niskie, że jest wolne od zajęcia lub nie zaspokoi wierzytelności, to okoliczność ta powinna też wynikać z protokołu komornika bądź przedstawionego zaświadczenia z zakładu pracy dłużnika.

Przed wszczęciem egzekucji wierzyciel może żądać wyjawienia majątku, jeżeli uprawdopodobni, że nie uzyska w pełni zaspokojenia swej należności ze znanego mu majątku dłużnika albo z przypadających dłużnikowi bieżących świadczeń periodycznych za okres sześciu miesięcy. Uprawdopodobnienie stwarza dla dłużnika niekorzystną sytuację, bo nie stanowi udowodnienia. Chodzi tu jednak o sytuacje wymagające szybkiego działania. W uprawdopodobnieniu wierzyciela powinny mieścić się fakty dotyczące majątku dłużnika i wysokości jego zarobków.

Dłużnik może złożyć wykaz majątku na piśmie lub ustnie do protokołu sądowego i wymienić w nim wszystkie rzeczy ruchome i nieruchome z wyszczególnieniem miejsca, gdzie się znajdują, przypadające mu wierzytelności i inne prawa majątkowe z określeniem dowodów. Powinien bliżej określić wierzytelności, podać imię i nazwisko dłużnika wierzytelności, jej wysokość i dokument, na którym się opiera.

Jeżeli dłużnik bez usprawiedliwionej przyczyny nie stawi się do sądu w celu złożenia wykazu lub przyrzeczenia albo stawiwszy się wykazu nie złoży lub odmówi odpowiedzi na zadane mu pytanie albo odmówi złożenia przyrzeczenia, sąd może skazać go na grzywnę lub nakazać przymusowe doprowadzenie oraz może zastosować areszt nieprzekraczający miesiąca.

Opis jak wykupić mieszkanie za grosze:
http://www.portal.prawnikow.pl/prawo-cywil...dzielczego.html
Wzór wniosku o wykup:
http://www.portal.prawnikow.pl/component/d...dzielczego.html